Woensdagen, volgens mij niet ons favoriet. Na een super leuke dag toch ’s avonds weer op de SEH in Amsterdam met koorts.
Lotte heeft een heerlijke dag gehad en goed de zon op geslurpt. Bij het eten viel het ons op dat ze vooral heel erg moe was. Op zich niks nieuws, maar nu was het gewoon een uur vroeger dan normaal. Eerst denk je nog van, ja ze heeft heerlijk buiten gespeeld sinds lange tijd. Of misschien toch wat lang in de zon gezeten. Met antibiotica niet de beste combinatie. Het eten ging zoals gewoonlijk weer met een hoop vijven en zessen. Het blijft bijzonder dat je een kind hebt dat van een mini Bourgondiër is veranderd in een kind dat niet eens eet naar levensbehoefte en afhankelijk is dan bijvoeding om ervoor te zorgen dat ze niet nog meer afvalt.
Toch na het eten maar eens temperaturen, ja hoor verhoging. Nog geen koorts, maar je staat gelijk op scherp. De regel is, bij verhoging en ze is gewoon fit. Hoeven we geen contact op te nemen. Gewoon goed in de gaten houden. Nou, haar maar even lekker douchen en vroeg in bed. Na een uurtje nog maar een keer de temperatuur op nemen. Bam, 38.8 graden. Daar gaan we weer.
Na iets wat stroef telefonisch contact met het AMC konden we ons klaarmaken voor opname. Protocol is, bij koorts, minimaal 3 dagen opname en breed spectrum antibiotica. Voor het tas inpakken zijn we inmiddels al gevorderden. Oma en opa waren er weer met eten, dus ook voor Dana kon een tas worden ingepakt en daar gingen we met z’n allen de deur weer uit.
Eenmaal aangekomen op de SEH werden we snel geroepen naar een kamertje. Bloedafname is totaal geen stress meer door haar PICC lijn. Daarbij hadden we ook nog eens geluk dat deze lijn zonder moeite gewoon door liep en er dus geen enkel protocol daarvoor hoeft te worden gestart.
Maar ja, bloed afname is gelukt. Maar dan start het wachten weer, wachten op de uitslagen, wachten op een plekje boven, wachten totdat ze je komen ophalen om naar boven te gaan en wachten totdat ze de antibiotica gaan starten.
De uitslagen, die waren wel weer even pittig hoor. De opbrengt van de trombo transfusie van afgelopen maandag was 101. Een hele mooie opbrengst en we zouden met die cijfers het wellicht wel redden om nu over 8 of 9 dagen weer voor de trombo transfusie te gaan. Maar niets bleek minder waar. Van die trombo transfusie was nog maar 52 over. Haar HB, haar rode bloedcellen, was gezakt van 5.1 naar 4.3. Dat lag helemaal niet in de lijn der verwachtingen. Dus tijdens het wachten op de uitslagen komende dagen, zal ze ook nog eens een rode bloedcellen transfusie ontvangen en op de dag van ontslag zal zij ook nog een trombo transfusie moeten ontvangen. Het is een heel normaal beeld dat tijdens het hebben van koorts je sneller je bloedcellen opmaakt, dat doet ieder lichaam. Alleen een gezond lichaam maakt deze cellen dus ook gewoon weer aan. Wij moeten weer 4 uur en 45 minuten aanhangen om dit aan te laten vullen.
Ze voelt zich gelukkig gewoon goed, is er niet ziek van gelukkig. Maar dat was de eerste keer dat we in het AMC lagen ook niet het geval, maar toen bleek ze dus wel gewoon het Rhinovirus te hebben.
Ze is de nacht goed doorgekomen, gelukkig slaapt ze ook hier gewoon prima. Ze blijft nog wel steeds op de grens van koorts zitten, dus er zit weldegelijk wat te broeden. Ze is er gelukkig niet ziek van en op orde van de dokter mag ze niet meer in bed zitten. De luxestoel is naast het bed gezet en mag ze tv kijken en tekenen vanuit de luxe stoel. Gelukkig maakt de dokter wel indruk en zit ze nog steeds braaf in die grote stoel tv te kijken.
Tijd zal het leren en we zijn benieuwd wanneer we weer naar huis mogen.