Vandaag heb ik 2 grote bossen bloemen gehaald voor de juffen. Lotte gaat mede door hun inzet glansrijk over naar groep 5. Uiteraard heeft Lotte zelf hier ook een handje in gehad. Maar ik ben super dankbaar voor de flexibiliteit die we van hen hebben gekregen. Ook hebben we heerlijk gebak gebracht voor alle juffen en meesters op school. Ondanks dat Lotte niet bij iedereen in de klas zat. Hebben ook zij een belangrijke rol gespeeld dit schooljaar. Ze hebben Dana opgevangen als dat nodig was, ze hebben hun eigen klas begeleid in dit verhaal. Dus gebak was wel het minste wat ik kon doen. En dan zelfs op de een na laatste dag van het schooljaar, bewijst juf Yvonne maar weer dat ze goud waart is. Zij is samen met Lotte (én Dana) 1.5 uur door de school gelopen en heeft in alle klassen bij alle leerkrachten gebak gebracht. Er waren toch geen kinderen meer, dus dat was verder voor Lotte veilig. Bij elk gebakje die Lotte uitdeelde groeide haar vertrouwen. Ze begon steeds meer te glunderen om in de school te lopen. Alle leerkrachten pakte dit ook zo fijn op. Dat is met geen pen (of toetsenbord) te beschrijven.
Toen we bijna alle gebak hadden uitgedeeld, was het tijd voor een eigen stukje gebak. Tijdens dit gebak eten, groeide bij mij het idee om te kijken of we het heel misschien mogelijk konden maken of Lotte morgen een uurtje naar de klas kon. Mee doen met de Bingo. Misschien haar gewoon bij de nooddeur neerzetten, uit de buurt van andere kinderen? Ik opperde dit bij de juf, en zij was helemaal in. Na even wat brainstormen dit idee bij Lotte neergelegd. Die kon gelijk al niet meer wachten. Graag wilde ze naar de klas. Maar wel op voorwaarde dat ik ook in de klas zou zijn. Tuurlijk ik offer mij wel op hoor.
Bij thuiskomst ging die grijns niet meer van Lotte haar gezicht, ben heel benieuwd wat ze er morgen van gaat vinden. Voor mij wordt het vanavond weer de eerste keer na maanden dat ik weer eens een keer op mijn paard klim en mij zal melden voor de les. Ik ben benieuwd of ik komende dagen nog kan lopen.