Wat kan je een hoop overleggen en gespreken op de terugweg vanuit Leiden zeg. Nog steeds kwamen we niet uit op een vast antwoord. Alle keuzes hebben voor- en nadelen. Eerst maar even op gesprek met de juf. Het scenario besproken wat die restricties dan zouden zijn als ze weer naar school zou gaan.
Stel: Lotte gaat naar school.
Het overbrengen van bacteriën en virussen gebeurt o.a. door de lucht en oppervlakte contact. Dus dat zou inhouden dat Lotte uit de drukte moet blijven, dus een eigen plekje in de klas krijgt en ook niet bij andere groepjes aan tafel komt zitten. Ook zullen haar schriften en Chromebook niet op de grote hoop worden gelegd. Daarbij is het verstandig om haar als eerste of laatste haar jas te laten pakken en blijft haar schooltas bij haar tafeltje. Ze zou dan de kleine pauze wel mee naar buiten gaan, maar de grote pauze niet. Niet omdat ze het fysiek niet zou aankunnen, maar onze grote pauze wordt gedaan door de buurt sportcoaches. Dus heb ik een extra partij die ik moet opzadelen met de dingen waar Lotte mee te maken heeft. Ook zal ze niet mee gymmen, dan is het bijna onmogelijk om Lotte uit de groep te houden.
Ondanks deze “restricties” hoorde de juf nog steeds niks waarom ze het niet zou aandurven om Lotte weer in de klas te nemen. Het laatste wat je als ouder wil in deze situatie is nog meer druk leggen op de leerkracht, maar het is echt hartverwarmend om te zien/horen hoe ook zij ernaar uitkijken om Lotte weer op school te krijgen.
Boven op dit lijstje, is er nog steeds een belangrijk ding om te onthouden. Lotte is nog steeds niet uit isolatie. Dus kinderen mogen nog steeds niet over haar heen hoesten of niezen. Als er een aantal kinderen snotteren of ze zijn een beetje grieperig. Dan zal Lotte toch weer thuis moeten blijven. Dan gaan we weer over op onderwijs op afstand.
Dus, gaan we het doen? Gaan we morgen starten met school? JAAAAAAA we gaan het gewoon doen. We volgens ons gevoel en we zien wel wat er gebeurt. Het is niet de eerste keer dat we een beetje dwars doen en dat heeft wel vaker bewezen een goede keuze te zijn.
Nadat Lotte hoorde dat ze morgen weer op school gaat starten, was ze door het dolle heen. Maandenlang is er gevraagd of Lotte het erg vond om niet naar school te mogen. Altijd was het antwoordt, nee hoor. Maar nu ze weer naar school gaat morgen, kon ze niet wachten.
Wel was er nog een onderwerp met haar te bespreken. De pleister. Wat gaan we daarmee doen, degene die er nu op zit. Gaat het niet lang meer volhouden. Die hangt al hangt al op half 7. Terwijl Lotte zich stond in te soppen (met extra veel zeep, want ze mag toch niet stinken op de eerste dag dat ze naar school gaat) heb ik toch maar verteld hoe de hork in de steel zit.
Pleister eraf, gaasje erop en zo goed mogelijk drooghouden.
Pluspunten: geen pleisterwissel meer en geen gedoe meer aan je lijf
Minpunten: sneller kans op ontsteken en dan moet hij er met spoed uit
Pleister erop laten
Pluspunten: Beter beschermt en meer versteviging bij de opening
Minpunten: Om de week pleister wisselen
Lotte en ik waren daar heerlijk over aan het bomen, wat ze nou zou willen en wat er dan mogelijk zou zijn. Toen Robin de badkamer in kwam hobbelen met de woorden. Maar als de artsen het niet erg vinden dat die wond open is. Dan kunnen we toch net zo goed deze pleister zelf vervangen. We hebben er nog een liggen. We weten hoe het werkt. Laten we dan deze vervangen, die blijft toch wel 3 weken zitten. Dan hebben we nog maar een paar dagen tot de volgende keer prikken. Dan zien we van daaruit wel verder.
Dat was echt het beste idee van de wereld. Dat gingen we doen, zelf de pleister vervangen. Precies zoals de verpleegkundige en de thuiszorg het ook doen. Dan is dat voorlopig achter de rug en dan zien we later wel weer of we het nog een keer zelf vervangen of dat we hem openlaten.
Goed klaarmaken voor morgen naar school en om de dag nog mooier af te sluiten zegt Lotte tijdens het afdrogen. Maar mama, als we de pleister eraf houden en de opening gaat ontsteken. Dan moet mijn lijn eruit. Dat maakt toch helemaal niet uit. Ik kan toch gewoon bloedprikken, dus dan is er toch niks aan de hand.
Nou met die woorden sluiten we de dag af en mogen we ons 1 november weer melden in Leiden.
Gefeliciteerd Tante Suus!!