104 dagen geleden is het alweer dat Lotte haar transplantatie heeft ondergaan. Voor ons gevoel is dat al zo ver weg. Ze gaat heerlijk op school. Houdt de dagen prima vol en heeft er echt plezier in. Veel mensen om ons heen maken zich zorgen over het komende griepseizoen. Wij niet, zodra die zich aandient in de klas. Komt Lotte weer naar huis, gelukkig hebben we een hele fitte klas en elke dag die ze wel op school is geweest. Is er eentje die ze ons niet meer afpakken. Er is goed contact met de rest van de ouders in de klas(sen). Dus als zij een kind hebben wat grieperig is (geweest) of niet helemaal lekker die nacht. Dan geven ze dat bij de juf aan. Dan overlegt de juf even met ons wat het beste is voor Lotte. Het kan dus voorkomen dat ik in de auto stap en haar weer zal ophalen van school. Daar kan niemand wat aan doen, het is gewoon even zoals het is.
Toch ging ze vandaag wat later naar school. Vandaag stond in het teken van de vervolgafspraak bij de Praktijkondersteuner huisarts Jeugd, de POHJ. Uiteraard hadden we super goed nieuws te brengen, want het is gelukt. Het bloedprikken was een succes. Ook de POHJ was erg trots en blij. Dus toen er aan Lotte werd gevraagd, is er nog iets waar je over wilt “bomen”? Was het antwoord. Nee, niks meer. Dus werd het een afsluitend gesprek met de mededeling. Als er wat is, weet je me te vinden. Afspraak maken kan altijd.
Sneller dan verwacht en wie weet ook gewoon een eenmalige actie. Tijd zal het leren. Vooralsnog heb ik het gevoel dat Lotte eigenlijk wel goed door afgelopen maanden heen is gekomen. Ik heb niet het gevoel dat ze er een heel zwaar rugzakje aan overgehouden heeft. Mocht dat wel zo zijn, zullen we er alles aan doen om met haar dat rugzakje te dragen.
Dus weer een afspraak minder op de agenda en een half uurtje later zat Lotte weer in de klas te glunderen. Heel fijn om zo steeds meer het echte leven terug te krijgen. Er wordt aan ons ook steeds gevraagd, hoe gaat het nu? Waar ik een aantal maanden geleden geen idee had. Durf ik nu echt wel te zeggen. Goed, het gaat goed.
Ik ben weer aan het opbouwen op het werk, wat me trouwens een beetje tegen viel. Ik dacht, dat doe ik wel even. Maar nu snap ik waarom je moet opbouwen. Robin zit weer helemaal in zijn flow op het werk en bij de brandweer. We hebben een zeilboot achter in de sloot liggen die prima vertier (en geklus) geeft. Dana heeft binnenkort een proefles ballet en maakt daarna een keuze tussen turnen en ballet. Lotte zit weer in de klas en het haar groeit als een tierelier. Nog even en ze kan er gel insmeren, ze kan niet wachten. Ik heb haar maar niet verteld dat dat het moment is dat je ook met een coupe ontploffing uit bed kan komen als het lang genoeg is dat je er gel in kan doen.
Tot 1 november!! Dan gaan we weer naar Leiden