Zoals ik al liet weten, ging ik op zoek naar hulp voor Lotte. Kijken of we die angst voor het prikken wat kunnen verlagen. Omdat ik vooral opzoek was naar hulp in de buurt, heb ik eerst het “probleem” bij de assistente van de huisarts neergelegd. Het mooie aan Lotte is dat je heel goed met haar kan praten en afspraken kan maken. Maar er zit voor haar gewoon een heel gat tussen erover praten en daadwerkelijk het ook doen.
De assistente begreep mijn hulpvraag en ging dit voorleggen aan de huisarts, daarover zou ik worden teruggebeld. Normaal duurt dit altijd een aantal dagen, maar ik werd 2 uur later al teruggebeld. Niet door de assistente. Maar door de Praktijkondersteuner huisarts Jeugd, POHJ in het kort. Zij kreeg mijn verhaal onder haar neus en wilde daar graag met mij over sparren. Voor mij een heel verhelderend gesprek. Eindelijk iemand die een keer vanuit Lotte (en mij) naar de situatie keek. Eindelijk iemand die heel goed begreep waar ik in het ziekenhuis tegen aan liep.
Ondanks dat zij de POHJ was, dat ik wel hoop dat zij ons zou kunnen verder helpen. Hetzij doordat ze zelf al resultaat kan boeken of doordat zij ons dan kan doorverwijzen naar de juiste hulpverlening die Lotte hierbij zou kunnen helpen. In eerste instantie wilde ze ons voor de eerste keer inplannen na haar vakantie. Maar verderop in het gesprek wilde ze ons toch liever voor haar vakantie inplannen. Dus dat werd vandaag.
Nou, een ding is duidelijk. Eigenlijk is Lotte een hele koele kikker. Samen met de POHJ heeft Lotte een uur zitten pluizen op stomme gedachten en helpende gedachten. Ze konden echt heel uitgebreid praten over het prikken en de drempel die daarbij hoort. Na een uur hadden we twee A3 vellen vol met rode en groene woorden en strepen. Elk een eigen reden, positief en negatief. Ook had Lotte 2 kaartjes mee:
- Ik kan het
- Ik heb wel eens ergere dingen gedaan
Deze kaartjes moeten mee naar de volgende afspraak in het ziekenhuis. De A3 vellen hebben een mooi plekje gekregen in huis. Waar Lotte wordt herinnerd aan haar goede gedachtes en we zullen het komende tijd een aantal keer doornemen. Ik ben heel benieuwd wat voor resultaat dit zal hebben volgende week in het ziekenhuis. Maar deze sessie hebben we mooi maar weer achter de rug. Natuurlijk wist ik al dat Lotte een koele kikker was, maar fijn dat iemand anders dat nu ook weet. De volgende afspraak bij de POHJ is over 4 weken.
We blijven duimen.