Vanmorgen 2 kreupele zombies naar school gebracht. Lotte spierpijn in haar bovenbenen en Dana had een klein ongelukje gehad in het zwembad en had last van haar knieën. Na mijn uitleg dat de meisjes erg moe waren. Waren beide juffen super blij voor ons en begrepen helemaal dat ze als zombies in de klas zouden zitten. Mochten ze het toch niet volhouden, dan zouden ze mij bellen.
Tegen de tijd dat ik ze weer kon halen, heb ik geen telefoon ontvangen dus de zombies hebben het volgehouden. Altijd fijn. Toen Dana naar buiten kwam, vroeg zij mee te lopen naar de juf voor een gesprek. Dana wilde even iets kwijt. Prima mopje. De juf had al een gesprek en we konden even wachten op de gang. Ken je van die a ha momenten?
Nou zo eentje had ik tijdens het wachten op de gang. Weet je nog dat Lotte gisteren een blauwe envelop uit de brievenbus had gevist? Ik bedacht mij vanmorgen dat ik meer enveloppen had zien liggen, een daarvan was van het LUMC. Er is een afspraak ingepland voor controle op 13 december. Beetje vreemd, we zouden 3 januari pas weer hoeven en ik was blij dat Lotte de maand december vrij was van ziekenhuis bezoeken. Maar goed, afspraak toch maar in de agenda geschreven.
Tijdens het wachten op de gang kreeg ik ernstig de behoefte om eens in te loggen in het dossier van Lotte. Kijken of de uitslagen van het bloed van vorige week al binnen waren. Waarom weet ik nog steeds niet waar dat gevoel vandaan kwam, maar ik deed het toch. Toen ik eenmaal bij de uitslagen uitgekomen was, viel alles op zijn plek. De waarde van 200? We zijn eroverheen!!!! Ik moest even 2x kijken of ik het echt goed had gezien. De waarde is van 153 gestegen naar 270!!
Nu hanteert het ziekenhuis, een meting is geen meting. Lotte moet 2 boven de 200 zijn gemeten voordat de isolatie wordt opgeheven. Daar komt mijn a ha momentje. Ze hebben de 13e van december ingepland om die tweede meting te doen. Anders hadden we helemaal tot 3 januari moeten wachten.
Uiteraard moest ik dit even met Lotte delen, dus ik vertelde en liet haar zien.
Ik: Lotte je zit boven de 200.
L: Mama, mag ik dan uit isolatie?
Ik: Nou lieverd, je weet wat de dokter heeft gezegd. Een meting is geen meting. Dus de volgende controle zou kunnen bevestigen of je echt boven de 200 zit.
L: Ow, mama maar dan moet ik helemaal wachten tot in januari.
Ik: Nou liefje, ik heb een brief ontvangen van het LUMC. Ze willen je 13 december al terugzien voor controle.
L: Over hoeveel weken is dat mama?
Ik: laten we even samentellen, over 2.5 week ga je weer terug en dan duurt het een week voordat de uitslagen binnen zijn. Dus wie weet hebben we voor de kerst uitsluitsel over je isolatie.
Wat een week zeg. Superleuk zwemfeestje en dan ook nog eens boven de 200 uitkomen met je waarde. Het leven gaat steeds normaler worden. Er spelen natuurlijk nog allemaal factoren mee, is die 270 per ongeluk? Uit isolatie betekend niet gelijk dat ze nog steeds alles moet oplopen tegelijk. Ze is nu net zo vatbaar als over een half jaar. Dat immuunsysteem heeft gewoon maanden/jaren nodig om op volle kracht te komen. Maar uit isolatie iets oplopen geeft geen risico op vertraging van de opbouw van het systeem.
Maar goed, uit isolatie betekend wel weer mee gymmen op school en dan eindelijk weer mogen sporten. Voor Lotte hele belangrijke dingen.
Duimen op goede cijfers! Tot de volgende keer