Maandag 1 januari 2024, dag 166

Via deze weg willen we iedereen een fijn en gelukkig nieuwjaar wensen. Iedereen nogmaals bedanken voor de steun en medelevende berichten die wij hebben gehad.

Kennen jullie dat gezin dat een behoorlijk heftig jaar heeft gehad? Die heel trost in de blog van 3 oktober lieten weten dat we een zeilboot hebben om van te genieten? Nou datzelfde gezin kon mooi even niet zo rustig aan doen als dat ze hadden gehoopt. Wijzelf hebben een heerlijke oud en nieuw gehad met de meiden en mijn ouders, maar toen wij ’s middags nieuwjaar knuffels wilde brengen op de boerderij ontving ik van de buurvrouw een foto van onze geliefde zeilboot. De vraag die daaraan vasthing was of Robin wel wist dat de boot was gezonken. Shit, nee dat wisten wij niet. De nieuwjaar knuffels hebben we wel op de boerderij gebracht, maar daarna zijn we gelijk aan het regelen gegaan om te kijken of we de boot nog konden redden. Hoe Robin het voor elkaar heeft gekregen weet ik niet. Maar voor we het wisten, lag er een duiker in het water en werd mijn paardentrailer ingezet als aanhanger voor een enorme pomp. Ook kwam de waterhulpdienst en de gemeente even kijken of ze ons nog van dienst konden zijn. Gezien het materiaal wat we hadden, konden zij ook niet echt meer wat voor ons doen.

Daar stonden we dan met twee verdrietige meisjes aan de kade te kijken hoe de duiker op onderzoek ging naar de oorzaak van deze ellende. Na een paar minuten werd het duidelijk dat er een onnatuurlijke scheur in de zijkant van de boot zit. Wat maakt deze scheur nou zo onnatuurlijk? Deze staat naar buiten. De conclusie was nu, de scheur is te groot om “even” te maken. Dus de boot kregen wij niet naar de oppervlakte. Een ding was 100% duidelijk, de boot was niet rot. Er is geen enkel teken dat erop wees dat deze boot zou gaan zinken.

Wij zijn door buurtbewoners op de hoogte gebracht wat er die nacht allemaal heeft afgespeeld. Er is vooral veel overlast geweest door jongeren aan de overkant. Ze hadden daar behoorlijk zwaar vuurwerk en ze hebben het de hulpverleners erg moeilijk gemaakt die nacht. Ons onderbuikgevoel vertelde ons dat onze boot misschien is beschoten met vuurwerk. Gezien de buurtbewoners ook zijn beschoten op ramen en gevel zou dit zomaar eens waar kunnen zijn. Maar goed, eerst maar eens kijken hoe nu verder. Het gevoel zit nog niet helemaal lekker, want vuurwerk zou toch een gat naar binnen maken? Nou goed, lekkere start van 2024.

Maar er is ook goed nieuws, Lotte mag woensdag weer naar Leiden. Onder andere voor de longfunctietest. Dat vindt zij het allerleukste onderzoek wat er is.

Tot woensdag!

Geef een reactie