Zo heerlijk weer thuis, daar knapt een mens toch wel van op hoor. Lotte gaat rustig haar gang, Dana gaat weer gewoon naar school. De rust is weer een beetje weder gekeerd in huize Mikmak.
Halverwege de ochtend kreeg ik telefoon van onze eigen kinderhematoloog. Had ik al gezegd dat het een toffe vent is. Hij zit er bovenop en is recht door zee. Zegt waar het op staat en is eerlijk over zijn conclusies. Hij had uitslagen bekeken van afgelopen weekend en durfde het wel aan om de beide prikafspraken van deze week te vervangen voor één, aankomende donderdag. Ik kon ook niets anders doen dan bevestigen dat ik dat ook zag zitten. Ze zat er nog steeds goed bij en zo hard zakte die trombo´s nou ook weer niet.
Jeej, niet 2x bloedprikken deze week. Alleen donderdag en dan alles in 1. Dat moet te doen zijn. Nog 1 week, dan weten we waar we aan toe zijn. Tijd om die spanning snel kwijt te raken. Is het nou leukemie of is het nog steeds een virale infectie die dit veroorzaakt. Inmiddels ben je zo wanhopig dat het je allemaal niet meer uitmaakt.