Om 12 uur vandaag konden we de meisjes ophalen van school. De kerstvakantie is begonnen. Voor ons betekende dit dat we de reis van 2 uur en 15 minuten zouden starten om ons te melden bij Europarcs Limburg. Wat hadden we er zin in.
Via Stichting Gaandeweg kregen we deze mogelijkheid aangeboden. Deze stichting biedt gezinnen van zieke kinderen een week (of eventueel lang weekend) vakantie aan in een huisje op verschillende parken in Nederland. Wij kozen voor Europarcs Limburg vanwege het zwembad op het park maar ook de mooie omgeving waarin het park zich bevindt.
Huisje Hackfort 223 werd ons aangeboden. Over huisje Hackfort 223 was ons eigenlijk niet zo veel bekend. We konden er niet uitkomen waar op het park dit huisje lag, hoeveel kamers dit huisje nou zou hebben en we een oventje zouden hebben in de keuken. We zouden het vanzelf wel zien als we de sleutel zouden ontvangen.
Bij aankomst op het park werden we super vriendelijk ontvangen voor de poort door een lieve man. Deze persoonlijke aanpak bleek een rode draad door onze vakantie te zijn. In de gietende regen nam hij de tijd om ons op de kaart uit te leggen waar ons huisje zich bevond en kregen we de sleutel van ons huisje. Na 30 hopeloze drempels kwamen we bij ons huisje aan en wat een verrassing lag ons daar te wachten. Hackfort 223 bleek een 6 persoonshuisje met 3 slaapkamers. 1 kamer met stapelbed, 1 kamer met 2 losse bedden en 1 kamer met een tweepersoonsbed. De keuken was voorzien van combimagnetron/oven, vaatwasser, Nespresso (én filterkoffiemachine) en gaskoostel. Er zijn ruim voldoende pannen en overige inventaris aanwezig.
Bij aankomst lagen de lakenpakketten al klaar. Even werden we herinnert aan de tijd het ziekenhuis. Het opmaken van de bedden in het huisje gingen met hetzelfde onderlaken als die we in het ziekenhuis ook meerdere malen in ons handen hebben gehad. Deze herinnering leerde ons dat we inmiddels superhandig zijn met deze lakens maar ook dat we dankbaar zijn waar we nu staan.
Na verder onderzoek van het huisje bleek er een hele doos met speelgoed voor de kinderen te zijn, de televisie werkte gewoon, lagen er kleurboeken/potloden voor de kinderen en zou je met mooi weer ook heerlijk buiten kunnen spelen met het speeltoestel in de tuin. Toen alles een beetje lag waar het hoorde, werd het tijd voor het zwembad. Dit bleek een nog grotere verrassing te zijn dan het huisje. Dit zwembad was dan weliswaar niet zo groot. Maar het was wel gewoon 30 graden! Het pierenbadje was zelfs nog warmer! De eerste paar dagen wat we gingen zwemmen hadden we het zwembad zelfs voor ons alleen.
Deze vakantie hebben we elke dag in het zwembad gelegen, maar ook hebben we leuke dingen gedaan. We zijn naar de kerstmarkt in Maastricht geweest. Met de trein nog wel. Want een elektrische auto opladen op het park is helaas niet mogelijk. Dus dat werd de auto aan de laadpaal hangen en met de trein naar Maastricht. Daar konden we lekker schaatsen, in het reuzenrad en lekker eten.
We hebben ongeveer 15 duizend stappen gezet in Gaia Zoo. De meisjes hebben de eerste meters gemaakt op een snowboard tijdens een proefles bij SnowWorld Landgraaf en hebben we ze laten kennismaken met karten door ze 2 heats mee te nemen in de duo kart. Conclusie? Snowboarden is leuk en volgende keer willen ze zelf rijden in de karts. Dus dat wordt sparen voor wintersport en opzoek naar een kartbaan bij ons in de buurt waar ze kinderkarts hebben.
Al met al een heerlijke week. Voor ons vertrek hebben we nog even in het stichting Gaandeweg logboek geschreven. Uiteraard ook even de verhalen gelezen die daarin staan. Met een lach en een traan. Maar vooral dankbaar dat dit soort stichtingen bestaan. Even alles los kunnen laten, even niet bezig zijn met ziek zijn en ziekenhuizen. Toen was het weer tijd om te vertrekken. We konden lekker op tijd vertrekken en hoe we het voor elkaar kregen weten we niet. Maar waar precies een week geleden om 12 uur onze vakantie begon. Reden we nu om 12 uur ook weer Huizen binnen. De cirkel is weer rond.
Nu een paar dagen rust en 3 januari gaan we weer naar Leiden. Opnieuw bloedprikken, een longfunctietest en de start van Lotte haar inentingen.
Ps. Wat we wel merkte aan het huisje is dat deze best wel wat onderhoud nodig heeft. Dit onderhoud moet volledig door de stichting worden betaald. Laten we allemaal met de kerst nog in onze gedachten een kleine donatie aan hun doen. Dan kunnen ze nog meer gezinnen blij maken.