Vandaag mochten wij ons melden bij de andere locatie van het ziekenhuis. Van deze locatie weet ik dat ze voor kinderen echt een speciale kinderkamer hadden. Dus ik had er alle vertrouwen in dat deze keer een betere ervaring was geweest. Van te voren aangegeven dat gisteren niet het beste succes was en hier werd mijn gevoel bevestigd dat dit niet de juiste manier was om kinderen te prikken.
Nu hadden we wel beide armen voorbereid met EMLA zalf, just in case. Aangegeven dat ze dus al 2x links was geprikt en dat die inmiddels zo blauw is dat het meer lijkt op een tatoeage dan een kinderelleboog. De dame die ging prikken bekeek de rechter arm en haar collega hielt Lotte bezig terwijl ze gewoon bij mij op schoot zat en voor we het wisten was het al gebeurd. Lotte vroeg: “mama, wanneer gaan ze beginnen.” Uhm, lieverd ze zijn al klaar. Kijk maar. Pff die horde ook weer genomen. Op de terug lang mama haar werk, even ome Marcel een knuffel brengen en dan gauw door naar school. Want tja, haar bloedplaatjes zijn niet op orde. Maar ze voelt zich niet ziek en met haar hoofd is al helemaal niks mis.
En dan weer wachten. Gisteren tijdens het telefoon gesprek met de kinderarts afgesproken dat ze ons niet zo lang op de uitslagen laten wachten als gisteren. Dat het bijna niet vol te houden is. Er werd ons belooft dat ze ons rond lunch zouden bellen met de uitslagen en vervolg stappen. Na 2 uur zag ik in het dossier dat de uitslagen al binnen waren, dus hield ik mijn telefoon goed in de gaten. De uitslagen vertelde ons dat, hoe het ook mogelijk was. De waarde nog meer was gezakt. Naar een 3 om precies te zijn. Zucht.
Nu weet ik niet precies wat de definitie van lunchtijd in het ziekenhuis is en begrijp ik heel goed dat er soms wat dingen tussen komen. Maar om kwart voor 3 in de middag kregen we dan eindelijk telefoon. Het zag er niet goed uit, we moesten ons op de kinderafdeling komen melden. Thuis nog EMLA plakken want ze gingen een infuus aanleggen. Ze zou een trombocyten transfusie ontvangen met bloedplaatjes en we moeten in ieder geval blijven voor opname.
Nou tas inpakken dan maar.